Τα στοιχεία από το πόρισμα της Πυροσβεστικής, τις εκθέσεις αρμόδιων υπηρεσιών, καθώς και οι καταγγελίες και μαρτυρίες εργαζομένων, σκιαγραφούν ένα εργοστάσιο όπου η ασφάλεια αντιμετωπιζόταν ως κόστος. Οι συνθήκες εργασίας ήταν επικίνδυνες, με σοβαρές ελλείψεις σε ελέγχους, συντήρηση και συστήματα προστασίας.
Οι εγκαταστάσεις υγραερίου, οι λέβητες και οι καυστήρες είτε δεν ελέγχονταν επαρκώς είτε λειτουργούσαν χωρίς τις απαραίτητες παρεμβάσεις, ενώ κρίσιμες συστάσεις φαίνεται να αγνοήθηκαν, ιδιαίτερα όταν συνεπάγονταν διακοπή της παραγωγής. Παράλληλα, δεν διασφαλιζόταν η ύπαρξη και η λειτουργία βασικών συστημάτων ασφαλείας, όπως ανιχνευτές διαρροής, μηχανισμοί έγκαιρης ειδοποίησης και αυτόματες βαλβίδες διακοπής παροχής αερίου.
Ελλείψεις καταγράφονται και στην πυροπροστασία, στον αερισμό των χώρων και στην κατάσταση των σωληνώσεων προπανίου, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία εκρηκτικού μείγματος και στην καταστροφική έκρηξη. Επιπλέον, δεν είχε εξασφαλιστεί η απαιτούμενη στεγανότητα στους φούρνους, επιβαρύνοντας περαιτέρω το εργασιακό περιβάλλον.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι επανειλημμένες προειδοποιήσεις των εργαζομένων για έντονες μυρωδιές αερίου αγνοήθηκαν, χωρίς να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα διερεύνησης και προστασίας.
Η τραγωδία στη Βιολάντα δεν ήταν τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα παραλείψεων και επιλογών που άφησαν απροστάτευτες τις εργαζόμενες, με ευθύνη τόσο της εργοδοσίας όσο και του κράτους.
